Vorige week was een bijzondere. Al jaren zijn we op zoek naar een blijvende oplossing voor de leesbril. Nieuwe technieken komen en gaan, nadat ze minder succesvol bleken te zijn dan beloofd. Ik was dan ook enigszins sceptisch toen een collega me uitnodigde een revolutionaire techniek te gaan toepassen. Hij doelde op de Raindrop, een minuscuul implantaatje dat je in het hoornvlies plaatst.

De chirurgische techniek is niet zo spannend. Het resultaat des te meer. Nadat ik me zorgvuldig in de materie verdiepte en me uitgebreid liet trainen, implanteerde ik vorige week woensdag mijn eerste Raindrop. Onder begeleiding en toezicht van deze collega-oogarts verliep de operatie vlekkeloos.

Spannend was de volgende dag, waarop de patiënt voor controle onze polikliniek bezocht. Ik zag hem zitten in de wachtruimte turend naar zijn smartphone. Ik liep naar hem toe en vroeg of hij zo zonder leesbril zijn kleine schermpje kon lezen. Met een knipoog antwoordde hij dat hij plaatjes aan het kijken was. Eenmaal in de spreekkamer vroeg ik hoe het hem was vergaan sinds de operatie. Het was even stil. Hij keek me lachend aan en antwoordde: “U heeft me 10 jaar jonger gemaakt. Morgen stuur ik mijn vrouw!”