In mijn agenda zie ik een ‘second opinion’  staan. Doorgaans zijn dit interessante consulten, omdat ze afwijken van de standaardproblematiek  in de spreekkamer.

Pech gehad?

Dit keer ging het om een klant die elders aan beide ogen was gelaserd. Hij was voorheen bijziend (- 5). Na de behandeling werd hij +1.5. Hij was nu verziend geworden! Dat was lastig want hij kon daardoor niets meer lezen. Hij was nog geen 40 jaar, dus formeel had hij nog niet de leeftijd voor een leesbril. Hem was beloofd dat het wel zou bijtrekken. Echter, de behandeling had een jaar geleden plaatsgevonden. Hij merkte al sinds enkele maanden na de behandeling geen veranderingen (lees: vooruitgang) meer. Dus vroeg hij mij: “Moet ik geduld hebben? Of is er sprake van over-correctie, die valt onder de categorie ‘pech gehad’. Want zo voelde het. De communicatie met zijn behandelaar verliep steeds stroever. Bovendien voelde hij zich niet serieus genomen.

De hoofdprijs

Een tweede mening na ooglaserbehandeling is tijdrovend. Om inzicht te krijgen in de medische achtergrond van de klachten, zijn vaak veel onderzoeken nodig. De uitleg daarover aan de patiënt vergt veel tijd. Vooral het bespreken van de mogelijke oplossing. Zo ook in dit geval. Na uitvoerig oogheelkundig onderzoek en een langdurig gesprek over de oorzaak van de klachten, het behandelresultaat en de eventuele behandelopties komen we te spreken over de kosten. Immers, hij had geen vertrouwen meer in zijn eigen behandelaar. Daar was hij klaar mee. Ik zeg hem dat ik het volle tarief voor behandeling zal moeten rekenen. Ik kan immers geen garantie geven op een behandeling die elders is uitgevoerd. Hij kijkt teleurgesteld. Want hij had in zijn beleving al de hoofdprijs betaald. Met enige schroom vertel ik hem dat onze behandelkosten nog hoger liggen. Tot mijn verrassing antwoordt hij: “Ja, maar dat snap ik wel en dat vind ik ook terecht. Zo veel onderzoek en uitleg heb ik nog nooit gehad. Als dat wel het geval was geweest, zou ik hier nu niet hebben gezeten … ”

We zijn nu weer enkele maanden verder. Onze correctie is gelukkig succesvol verlopen. Het leed is vergeten en hij beveelt ooglaseren weer aan bij zijn familie en vrienden. “Wat heb ik toch een mooi vak,” realiseer ik me …